Keulen

De publieke opinie is een vreemd en irrationele gegeven.  Zo gauw als het weer in België verandert, zo onverwacht kan sfeer in pers en media plots omslaan.

Zo lijkt er deze week een soort van kantelpunt te zijn bereikt in de publieke opinie nu “onze vrouwen” in het geding zijn.   Het lijkt wel een liberale (of primaire?) reflex: hands of our women !  Plots lijkt iedereen het er unisono over eens: er is een probleem met de integratie van de vluchtelingen?!

Maandenlang voeren we met z’n allen een oeverloze en soms wat sentimentele discussie over de asielcrisis.   Zijn asielzoekers nu een verrijking of een verarming?  Moeten we ze met open armen ontvangen, of moeten we de poort van Fort Europa sluiten en stalen hekken optrekken?   Moeten we genereus zijn, of moeten we onze sociale zekerheid juist beschermen?   Schaffen wir das, of net niet?   Wie is er solidair, en wie is er asociaal, of racistisch?  Of facistisch, of nazistisch, of erger nog: een N-VA’er ?   Wie is er moreel superieur aan de andere en hoe kunnen we dat op de best mogelijke manier in de verf zetten met een welgemikte Facebook post of Tweet?

Maar sinds deze week, sinds de gebeurtenissen in Keulen met naam en toenaam (en migratie achtergrond) genoemd worden is er een merkwaardige kentering aan de gang in de media.  Merkwaardig omdat deze “vox populi” blijkbaar niet “lineair” evolueert in functie van rationele argumenten en facts & figures, maar blijkbaar vooral en zeer sterk beïnvloed wordt door “anekdoktes” die op een bepaald moment plots heel veel aandacht krijgen in de media.   De publieke opinie reageert niet rationeel en logisch op wat er in de wereld gebeurt, maar irrationeel en met bokkensprongen.

Duizenden asielzoekers verdrinken in de Middellandse Zee, en vele honderduizenden waren reeds gestorven in de ruïnes van Syrië, Irak, Afganistan (ver weg van Westerse camera’s en TV schermen).   Maar wanneer kleine Aylan dood gefotografeerd wordt op een Turks strand lopen de (sociale) media plots over van verontwaardiging.   Wie op dat moment nog een kritische kanttekening durfde te maken bij massa-immigratie en de risico’s die daarmee gepaard gingen werd weggehoond als asociale, egoïstische racist!  Na Aylan moesten we en zouden we open en tolerant zijn, zonder tegenspraak !

Intussen stromen honderdduizenden asielzoekers met de meest diverse achtergronden, ideologieën, geloof, riten, tradities en gebruiken binnen in een beperkt aantal Europese landen die door hun welvarende imago en een compleet falend Europa zo goed als de volledige instroom aan vluchtelingen op het Europese continent te verwerken krijgen: asiel & migratiediensten in Zweden, Duitsland, België en Nederland draaien overuren, terwijl andere landen grotendeels buiten schot blijven.   Niemand stelt zich daar vragen bij: het gaat immers over 0,5% van de Europese bevolking (helaas loopt die vergelijking aan alle kanten mank, aangezien de instroom niet wordt gespreid over de volledige EU bevolking).  Bovendien lijkt geen hond zich dus zorgen te maken over de mogelijke risico’s, consequenties, problemen en kosten (materieel en niet-materieel) die tienduizenden, honderdduizenden tot wel een miljoen nieuwe inwoners van zo’n diverse achtergrond en pluimage met zich mee kunnen brengen.  Integendeel, er ontspint zich een moreel, zelfs soms sentimenteel opbod aan solidariteit, waarbij mensen die kritisch kanttekeningen maken algauw aan de kant worden geschoven, en in de hoek worden gedrongen.

Tot dus oudjaar in Keulen.  Alweer zo’n kantelmoment, zoals met Aylan, maar dan in de andere richting?  Komt de slinger weer terug?  Nu de ultieme verworvenheden van de progressieve (vrouwen)bewegingen in het gedrang komen barst een storm van verontwaardiging los, en slaan de stoppen bijna door in de andere richting.  Plots staan de kranten bol van de incidenten in asielcentra, en lijken asielzoekers in heel Europa massaal precies oudejaarsavond te hebben uitgekozen om eens wat vrouwen te gaan mishandelen.  De Afspraak zoemt in op verschillen en geschillen tussen Afghanen, Irakezen en Syriërs in asielcentra.  Zet de VRT mensen tegen elkaar op?   Stigmatisering?  Een grove veralgemening?  Het lijkt wel de “Berbers” uitspraak van Bart De Wever ?!

Vreemd toch.   Toen Bart De Wever zijn openingscollege hield kreeg hij een storm van kritiek over zich heen.   “Polariseren” , “pyromaan”, “BDW maakt 70-punten plan salon-fähig” .  Nochtans poneerde hij het volgende (naast een aantal andere interessante zaken):

Er is een gevoelen van onbehagen in heel Europa. Een haast existentiële angst: kan Europa dit wel aan? En die angst is materieel, maar ook cultureel. En over dat laatste wordt veel te weinig gesproken. Ik denk eerlijk gezegd zelfs dat die angst vooral cultureel is. Dat het niet in eerste instantie over centen gaat.

Ervaren we nu die culturele angst waar De Wever naar verwees nu het morele opbod in slechts enkele maanden tijd omslaat naar brede verontwaardiging over wat zich in Keulen heeft afgespeeld?  Het lijkt er intussen op dat De Wever andermaal toont dat hij een meester is in het aanvoelen van wat er leeft bij “de mensen”.  Het detecteren van de “grondstroom”.  Dat heeft hij al verschillende verkiezingen na elkaar bewezen, en met deze uitspraak is hij de actualiteit alweer ruimschoots voor geweest.

Een bloemlezing van enkele gerelateerde artikelen in de krant van één weekend, De Standaard van 9 en 10 januari:

  • “Het vriendelijk gezicht van de Kanzelerin is verdwenen”
  • “De tot nu toe gastvrije stemming tegenover vluchtelingen kantelt in heel het land en dat weet ook Angela Merkel”
  • “Angela Merkel komt in nauwe schoentjes.  Het genereuze asielbeleid, dat ze met zo veel verve verdedigde, keert zich steeds meer tegen haar”
  • “Normen en waarden in inburgering op scherp gesteld: nieuwkomers moeten onze vrijheden begrijpen”

In dezelfde krant lezen we ook het artikel over auteur en regisseur van Marokkaanse origine Ismaël Saïdi.   Ongeveer één jaar na de slachtpartij onder de redactieleden van Charlie Hebdo trekt Saïdi zich terug uit een project dat de Koran ‘in een moderne en historische context’ wilde plaatsen … wegens doodsbedreigingen !   Zelfs die progressieve krachten die de Islam een Westers aangezicht willen geven, die de Islam uit de middeleuwen willen optillen naar een moderne, open en tolerante variant worden door extremistische krachten de kop ingedrukt.   Charlie Hebdo mag dan 1 jaar geleden zijn: het is nog brandend actueel.  Nog elke dag worden mensen het zwijgen opgelegd en/of bedreigd, omdat ze kritiek leveren op een godsdienst en ideologie.   Een schande !

Vooral die doodsbedreigingen gingen diep.  Van wie die kwamen?  Verschillende betrokkenen wijzen naar ‘fanatieke moslims’ en ‘ultraconservatieve krachten‘.

We bladeren verder in diezelfde krant, en stoten op een markant interview met Hafid Bouazza, ‘Islam criticus’, maar ook voormalig winnaar van de Gouden Uil en menig vrijdenkersprijs.  Het interview met deze “allochtoon” leest bijna als een interview met een Vlaams Belang vertegenwoordiger: “We zijn zo tolerant dat het kruiperig wordt“.  Zou dat aan het interview liggen, of aan wat we gewend zijn dagelijks voorgeschoteld te krijgen – of net niét voorgeschoteld te krijgen – toen de slinger nog compleet de andere kant uitging?

“In september heb ik in een opiniestuk al voorspeld dat aanrandingen en verkrachtingen, als gevolg van massa-immigratie, niet uit te sluiten vielen.  In elke mediterrane machocultuur beschouwt de man zijn moeder als heilig, zijn groetmoeder als onaantastbaar, en gelooft hij dat zijn zussen verschillende treden onder hem staan”.

En tenslotte, wat die veralgemeningen en stigmatiseringen betreft, een interessant punt van Bouazza dat me doet terugdenken aan de gigantische heisa over de vermaledijde “Berbers” uitspraak van Bart De Wever:

“V: Extreemrechts blinkt vaak uit in ‘wij-zij’-denken, en in ­makkelijke veralgemeningen.

A: Politiek kan niet zonder veralgemeningen, anders kun je geen land besturen. Kritische opiniemakers, met kennis van zaken, moeten nuances aanbrengen.” 

En verder:

“‘Waarom zou je géén conclusies mogen trekken over daders met dezelfde achtergrond? Waarom wordt altijd verwacht dat wij nuanceren, als het over moslims gaat?”

Good point, Hafid.   Bedankt om die evidenties even aan te kaarten, maar stellingen en conclusies liggen liggen blijkbaar bijzonder gevoelig als het over migranten en/of allochtonen gaat.  Ergens nog begrijpelijk natuurlijk (het gaat immers over gemeenschappen van mensen), maar het zou toch mogelijk moeten zijn om eventuele problemen in die gemeenschappen aan te kaarten en daar een rationele discussie over te hebben.   Zonder weggezet te worden als racist, en liefst ook zonder doodsbedreigingen !!!   Of dekken we de potjes liever toe, zoals in Keulen?

Eén ding is dudelijk, en dat is gelukkig goed nieuws: Je hoeft geen “bange blanke man” meer te zijn om er een genuanceerde mening over massa migratie op na te houden !  Er zijn Belgen met een migratie achtergrond die – gelukkig – zélf de handschoen opnemen !  Straf !!!

 

 

Advertisements

2 thoughts on “Keulen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s