Blog post 1/1/2016: Waarom deze blog?

Een zoektocht naar confrontatie

Waarom een zoveelste blog?  Eén van de 2 miljard blogs online? 😉

Ik denk graag na en discussieer graag over mens, maatschappij, politiek, filosofie, godsdienst.   Daarnaast heb ik ook altijd graag geschreven, als een manier om gedachten te ordenen en keer op keer opnieuw te overdenken.

Ik zocht al jaren vruchteloos naar manieren om mijn gedachten en ideeën (zonder enige pretentie over de kwaliteit ervan) op één of andere manier te confronteren met de buitenwereld.    Confronteren niet in de agressieve of offensieve zin zoals het begrepen zou kunnen worden, maar eerder in de zin van: niet in een ivoren toren allerlei meningen hebben, niet de brombeer in de grot zijn, maar de confrontatie aangaan op een positieve en constructieve manier met de gedachten, ideeën en mensen daarbuiten, en zo tot nieuwe, grotere ideeën komen, en de wereld beter begrijpen.  Want vanuit een juist begrip van de wereld kan je ook de juiste acties nemen om de wereld beter te maken, toch ?   Is niet elke historische daad of actie door de grote wereldverbeteraars ooit gestart met een simpele gedachte?

Facebook heb ik een tijdje geprobeerd, maar al snel loop je tegen irritatie van “vrienden” die je posts beschouwen als activisme en ‘spam’ en je al dan niet subtiel laten weten dat ze eigenlijk niet gediend zijn van je vele meningen op Facebook.  En zijn er al niet genoeg meningen op Facebook, en is Facebook – wat toch vooral vrolijk wil zijn (al dan niet in overeenstemming met de rauwe werkelijkheid) – wel een geschikt medium voor opinie en debat ?   Bovendien stel je je op Facebook ook enorm kwetsbaar op.   “Everything you say and do – op Facebook – can and will be used against you?”  .  Bovendien, wie heeft er geen collega’s of andere ‘vrienden’ op Facebook met wie je je politieke of religieuze aanhankelijkheid liever niet deelt ?

Twitter heb ik ook geprobeerd, met nog veel minder succes.  Ik slaag er niet in om 2 dagen achter elkaar mijn Twitter feed te checken bij gebrek aan tijd.   Wat een snelheid van informatie!  Wat een snelstromende rivier aan iets wat gaat van informatie over meningen tot pure commerciële marketing.  Vergeet het uiteraard om een genuanceerd verhaal neer te zetten in 70 karakters.  Slogans ja, iets onder de aandacht brengen (al dan niet voorzien van de nodige hyperlinks naar meer diepgravende artikelen) ja, maar echt discussiëren?  Niet super op z’n zachtst gezegd !   Ik blijf het een schitterend medium vinden, maar toch eerder voor het ‘snelle’ nieuws, en als ‘marketing platform’, maar niet als ‘basis’.

Wat de laatste tijd alsnog relatief goed werkt is gewoon … e-mail :-).  Old school !  Met 2 geëngageerde vrienden ‘usual suspects’ waarmee ik interesses deel in allerlei maatschappelijke topics zoals politiek, klimaat, economie, … vinden we elkaar bijna dagelijks in het doorsturen van allerlei artikelen naar elkaar.  Soms artikelen waarmee we elkaar het eigen gelijk willen bewijzen, maar soms is er ook sprake van een zekere openheid en echt debat ;-).

Toch heeft e-mail ook gigantische nadelen:

  • de conversatie blijft heel gesloten, en ik geloof meer in ‘open’ systemen dan in ‘gesloten’ systemen
  • na verloop van tijd verval je dan ook in een soort van ‘herhaling’ en zijn alle argumenten min of meer gezegd: meer input & zienswijzen zijn welkom om nieuwe perspectieven te bieden, en zo ook een nieuw elan aan de discussie.

Tenslotte is er sinds de laatste 6 maanden een enorme boost in het gebruik van Whatsapp in mijn vriendenkring, en dat leidt inmiddels ook tot een aantal pittige debatten via dit medium.   Interessant medium, want het omzeilt een aantal problemen met Facebook (zoals het feit dat je je wel heel kwetsbaar opstelt in zo’n grote ‘kring’ vrienden), maar is anderzijds veel flexibeler in gebruik dan e-mail.   Echter lijdt het ook aan dezelfde problemen als e-mail: het blijven altijd toch beperkte en relatief vaste groepjes deelnemers, en de discussie bloedt vaak dood bij gebrek aan nieuwe facts & figures, inzichten en perspectieven.

Enfin, ik was dus al een poosje op zoek naar een medium om iets te brengen, iets te sharen, en mijn gedachten en ideeën te confronteren met ‘the world out there’.  Ja, alles op deze blog kan ook tegen mij gebruikt worden, en is ook publiekelijk beschikbaar, maar tenminste zal ik minder het gevoel hebben mensen hiermee ‘lastig te vallen’.   Als niemand het leest: fine!  Lezen één of twee paardenkoppen het: ook goed !  Heb ik binnen het jaar 2 miljoen volgers … : not gonna happen ! ;-).   Misschien blijft het wel bij deze ene post, bij gebrek aan tijd.

We zien het wel, maar wie niet waagt niet wint!  We zien wel waar we geraken … ;-).

De zin en onzin van discussiëren

Voor ik het vergeet: is discussiëren eigenlijk wel nodig?   Vanwaar die drang om de confrontatie aan te gaan (ook al heb ik dan al uitgelegd dat dat een inspirerende en constructieve confrontatie is, en geen offensieve of destructieve)?   Is dat niet vermoeiend en lastig?   Waarom laat ik mensen niet gerust met mijn meningen?   Vanwaar die meningitis?  Mening op mening op mening?  Is dat niet de ziekte van deze tijd?  Om het enigszins stouter te formuleren: kunnen we niet beter gewoon met z’n allen voor de buis zitten en naar Komen Eten kijken en elkaar gerust laten? 😉

Discussiëren heeft in mijn ogen vaak een te pejoratieve bijklank, en dat is jammer!   Als je ‘discussieert’ dan ben je het per definitie oneens, en dan denken we soms aan bitsige woordenwisselingen, aan opgekropte frustratie, aan de discussie ‘winnen’ of ‘verliezen’, aan ‘gelijk hebben’ of ‘gelijk krijgen’.

Daar zou het eigenlijk allemaal niet over mogen gaan.  Ik heb het even opgezocht kwestie van enigszins intellectueel over te komen in mijn eerste blogpost: “discussiëren” is oorspronkelijk van Latijnse oorsprong, van etymologiebank.nl:

Ontleend aan Frans discussion ‘discussie’ [1792; Rey], eerder al ‘nauwkeurig onderzoek’ [ca. 1200; Rey] < Latijndiscussio, genitief discussiōnis, ‘schok; onderzoek, gedachtewisseling’, een afleiding van het werkwoord discutere‘uiteenslaan; uit de weg ruimen, onderzoeken, bespreken’, gevormd uit → dis- ‘uiteen’ en quatere ‘schudden’

Dus het “uitschudden” van gedachten, meningen, stellingen en de “schok” en “uitwisseling” hiervan met andere gedachten, meningen en stellingen !   Dit is in het beste geval toch bijzonder inspirerend, verrijkend, verdiepend eerder dan lastig, vermoeiend, saai of irritant !  Dit biedt toch opportuniteiten om samen de wereld om ons heen beter te begrijpen dan we alleen zouden kunnen, en te leren van elkaars kennis, ervaringen, fouten en successen !  Dat is juiste bijzonder interessant !!!

Natuurlijk ben ik zelf ook schuldig aan de soms slechte reputatie van het debat, en in het bijzonder de politieke discussie.  Ik heb een aantal sterke meningen over politiek, filosofie en religie, en kom daar soms nogal krachtig, randje provocatief, voor uit.   Dat stuit soms tegen de borst, en ongetwijfeld hanteer ik vaak ook niet de juiste technieken om een open en gezonde discussie écht kansen te geven.

In dat verband staat het boek “The rightous mind – why good people are divided by politics and religion” zeker nog op mijn verlanglijstje, omdat het inzicht verschaft in de morele en psycho-sociale mechanisme achter de grote meningsverschillen “aan de toog”, tot en met de politieke bühne van parlement en Terzake toe.

Ongetwijfeld ligt het geheim van een goede discussie in het vinden van en kansen geven aan ‘common ground’.   Een (sub)onderdeel van het onderwerp waarover jij en je gesprekspartner het (gedeeltelijk) eens kunnen zijn.   Vertrekkende uit die common ground, moet het makkelijker zijn een constructieve discussie op te starten.

Helaas stuurt onze menselijke discussie ons vaak de andere kant uit, en gaan we vanuit eigen inzichten juist de tegengestelde inzichten in het standpunt van de andere identificeren en vervolgens daartegen in opstand komen.

Hoe je toch vanuit andere perspectieven ‘common ground’ kan vinden en zo tot een discussie kan komen die verrijkend is voor beide partijen, en toch voldoende confronterend en niet “te braaf” is om een echte “schok” van gedachten en “uitwisselen” van ideeën te bekomen is een topic dat mij erg intrigeert en waar ik ook persoonlijk – zie het als een goed voornemen voor 2016 – aan wil werken voor mezelf.

Conclusie

Daarin ligt echter voor mij de meerwaarde van deze blog besloten .  Waar ik in de reële, directe en dus mondelinge confrontatie met de medemens – vrienden, collega’s, familie, … – er vaak niet in slaag om alle goede voornemens rond fris, positief, open en constructief discussiëren in de praktijk om te zetten, biedt deze blog misschien een platform om andermans’ standpunten te valoriseren, eigen standpunten te nuanceren, en ook en vooral, 2x na te denken vooraleer een standpunt de wereld in te sturen, want standpunten die je intuïtief en instinctief ventileert zijn niet noodzakelijk altijd fout of slecht, maar soms ook ondoordacht en daardoor niet altijd constructief.   Het geschreven woord is zeker niet perfect en lijdt ook onder inherente gebreken (bvb. juist een gebrek aan intuïtie en emotie), maar biedt wel de mogelijkheden naar diepgang, nuance en introspectie die het gesproken woord (voor mij) niet altijd biedt.

In de eerste plaats dus een bescheiden en egocentrische meerwaarde voor mezelf, en de rest zien we dan wel :-).

Veel leesplezier, en prettig 2016 ;-).

Advertisements

3 thoughts on “Blog post 1/1/2016: Waarom deze blog?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s